Een dumping. Als enigen op aarde produceren wij mensen met bijna al ons handelen afval. Dit willen we niet zien maar beland uiteindelijk ergens ter wereld in een achtertuin. Moeten we dit - met alles wat we kunnen - niet veel en veel beter doen?
DUMP | IMBY
DUMP | IMBY 24 reused drums with 24 biobased 3D printed labels Covering 24 earth.org articles on waste. .
Part of art and landscape festival Woest & Bijster Free to visit from september 6th till november 2nd 2025. https://woestenbijster.nl/artwork/dump-imby/ . NL . Een dumping. Als enigen op aarde produceren wij mensen met bijna al ons handelen afval. Dit willen we niet zien maar beland uiteindelijk ergens ter wereld in een achtertuin. Moeten we dit - met alles wat we kunnen - niet veel en veel beter doen? . Gerealiseerd in overleg met Stichting Luntersche Buurtbosch .
Tekst Flos Wildschut: .
Op een open plek langs het fietspad van de Lunterse Bosweg zijn vierentwintig blauwe vaten gedumpt. Zijn ze afkomstig van een drugslab? Moeten we de politie waarschuwen? Als we beter kijken zien we dat ze iets te netjes zijn gerangschikt voor een haastige dumping. En bovendien staat er een bordje bij: DUMP | IMBY van Studio Dirk Schlebusch. .
Dirk Schlebusch heeft een achtergrond in bouwkunde. Met zijn sculpturen en gebouwde omgevingen komt hij op voor een betere toekomst. De vermeende dumping confronteert ons met een verontrustende realiteit; de mens produceert - als enig levend wezen op aarde - een onomkeerbare berg afval. We willen het ‘Not In My Backyard’ en daarom transporteren we het naar landen ver van ons vandaan. In de Atacama woestijn in Chili is een enorm berglandschap van afgedankte kleding uit Westerse landen ontstaan. Onderzoek heeft aangetoond dat Nederland de spil blijkt te zijn van wereldwijde export van plastic afval naar niet-westerse landen, met grote schade aan milieu en gezondheid tot gevolg. We sluiten er onze ogen voor en realiseren ons niet dat die ‘Backyard’ van een ander, globaal gezien, ook onze eigen ‘Backyard’ is. Schlebusch nodigt ons uit om te pauzeren op de (hergebruikte!) vaten en de QR codes op de 100% biobased en compsteerbare labels te scannen die ons naar de website van earth.org/pollution brengen. Dan worden we er ons hopelijk van bewust dat we het met al onze kennis en technologie radicaal anders moeten gaan doen; zonder afval.